30 sep 2020

Ongeschikt

0 Reacties
We zagen het natuurlijk aankomen. Maar toch…..
De grote woorden ‘Het onder controle krijgen’ gaf mij een gevoel van moedeloosheid; ‘Nee…niet weer’ en ‘Hoe lang nog’
Alle verhalen lopen door elkaar. Ieder wordt op zijn eigen-wijze geraakt in deze gekke tijd.
Grote en kleine verhalen. Grote en kleine telleurstelling.
Als je leven soms pijn doet, hoe hou je dan controle over wat je overkomt. Daar heb je enorm veel kracht voor nodig.
Stel je voor dat je de controle verliest. Dan ontstaat er angst en paniek.
Heb je zorgen en verdriet dan heb je geen behoefte aan grote woorden.
Een luisterend oor, iemand die met je meeloopt is een helend medicijn.
De grote en kleine verhalen mogen vertelt worden.
Ja ik hou me aan de regels: ik was mijn handen stuk, geen grote groepen, afstand houden, etc.
Ondertussen mis ik het spontane leven en kan ik er maar lastig aan wennen. Ik ben niet geschikt voor dit protocol.
Ik heb het niet onder controle, maar leef met dat wat zich aandient. Soms wat moedeloos, dat mag gezegd worden, en maak er het beste van.
Tegelijkertijd trek ik graag mijn wandelschoenen aan. Het geeft me lucht en licht. Heilzaam voor de ziel. En deel dit graag en laat me graag inspireren door anderen.
Wees welkom om een stukje mee te wandelen. Eenvoudig en met beide voeten op de grond.
Alles in de buitenlucht waar het lichter voelt.
[begin]
Over de schrijver


Reageer!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *