01 dec 2020

Moeders kruidkoek

0 Reacties
‘Wil jij deze meenemen? Ik gebruik ze niet meer’
Er staan pakken bakmeel, bruine suiker en speculaaskruiden op de tafel.
Er gaat een schok door me heen. Dit zijn ingrediënten die al jaar en dag onderdeel zijn van haar keukenkast.
Hoeveel kruidkoeken zou ze gebakken en uitgedeeld hebben. Ik durf er geen berekening op los te laten. Feesten en partijen, non-profit of zomaar om iemand een hart onder de riem te steken.
Hoe vaak ik ook geprobeerd heb om met dezelfde ingrediënten dezelfde smaak te krijgen, het is me nooit gelukt.
Die van mijn moeder smaakt als de kruidkoek van mijn moeder.
De eenvoud van het recept kan het niet zijn wat het bijzonder maakt: 300 gr bakmeel, 250 gr bruine suiker, 3 thl speculaaskruiden, 2 dl melk, 100 gr boter, een ei en een snufje zout. Alles door elkaar roeren en een uurtje in de oven op 175 gr. Honderden keren heb ik hetzelfde gedaan. Maar nooit smaakt mijn koek zoals die van haar.
De vraag ‘mam, misschien ga je nog eens een kruidkoek bakken’ blijft steken in mijn keel.
Voorlopig staat de bakmeel en de suiker bij mij onaangeroerd.
Wachtend op haar nieuwe veerkracht?
In ieder geval als eerbetoon voor haar onmetelijke dienstbaarheid; dat wat je hebt deel je met elkaar, dat is in ons DNA meegegeven.
Afscheid nemen doe je niet in èèn keer, maar iedere keer een beetje.
[begin]
Over de schrijver


Reageer!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *