10 nov 2020

Agenda doorkruist

0 Reacties

Ze belt me vroeg in de ochtend ‘Echt, het lukt niet meer….kun je me helpen’    Het hing al lang in de lucht.   Ik moest toekijken en wachten op het moment dat ze zelf zover was om hulp te vragen.

Ik stap in de auto en ga. Mijn agenda wordt doorkruist. Een agenda waar de komende twee dagen belangrijke afspraken staan. Ik word heen en weer geslingerd tussen gehoor geven aan het appèl en mijn eigen agenda volgen.

Wat een rijkdom als je het niet alleen hoef te doen. Dat ik mijn zorg kan delen. Dat er een luisterend oor en praktische handen zijn. Het lukt mij om te doen wat gedaan moet worden; zorg geven, hulp aanvaarden, delen, samen op te trekken, boos, verdrietig en verward te zijn, mijn kracht, kennis en kunde gebruiken om te ordenen.

Een moeder die zorgbehoevend wordt, dat raakt mij in de oorsprong van mijn bestaan. Het oer-gevoel in moeder-dochter relatie wordt intens gevoelt.

In stilte dank ik mijn mama voor de tijd die ons rest. De stenen die er nog liggen op te pakken en ze aarzelend en behoedzaam terzijde te leggen. Zoekend naar woorden om het onzegbare te zeggen. Zodat ons hart open kan gaan en elkaar in schoonheid en liefde te ontmoeten. Om het geknakte leven te leven. Blij voor de nieuwe kans om elkaar te ontmoeten.

Dag van de mantelzorg 2020

[begin]
Over de schrijver


Reageer!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *